Vlaamse vrienden,

Wanneer we deze zomer, op 25 augustus, de twaalfde editie van IJzerwake vieren, is het precies 65 jaar geleden dat enkele kilometers verder in Diksmuide een eenvoudig wit kruis opgericht werd met de AVV-VVK leuze en de tekst  'Hier liggen hun lijken als zaden in 't zand, hoop op de oogst, o Vlaanderland'.
De tekst komt uit een vers van priester-dichter Cyriel Verschaeve, kapelaan te Alveringem tijdens de Grote Oorlog, en mede-bezieler van de Frontbeweging. Het eenvoudige witte kruis werd opgericht op de puinen van de in maart 1946 door grenzeloze haat gedynamiteerde IJzertoren.
De schending van de IJzertoren, opgericht als grafmonument voor de duizenden gesneuvelde Vlaamse piotten nadat hun zerkjes waren verbrijzeld om de steenweg naar Adinkerke aan te leggen, was een schending van hun nagedachtenis, uitgevoerd door handlangers van een staat die nooit het vaderland heeft willen zijn van de meerderheid van zijn inwoners.

65 jaar later hebben we reeds geoogst, ja, ONDANKS het nog steeds bestaande staatsapparaat dat België heet… . Maar 'de mei' kunnen we nog steeds niet plaatsen, want Vlaanderen bezit niet de noodzakelijke troeven om zijn eigen lot te bepalen. Onze rijkdom wordt stelselmatig afgeroomd om te verdwijnen in bodemloze putten.
Het 'Vlamingen, zwijgt en vecht!' uit de oorlog is vervangen door het 'Vlamingen, zwijgt, werkt en betaalt!'. Ondertussen is een BHV-regeling door onze maag gesplitst die helemaal geen regeling is, en worden Brussel en de Rand belaagd door het Francofone imperialisme. Het Europa dat groeit, lijkt een kopie van het Belgische huishouden, dat ver torent boven de hoofden van de burgers en de volkeren die er leven.

Maar het tij kan keren... Schotland en Catalonië slaan verder de weg in van fel bevochten autonomie naar onafhankelijkheid, evenals Vlaanderen. Een eigen identiteit vormt het sleutelwoord van moderne nationalistische stromingen, en de tegenkanting van de afgeleefde 19e eeuwse staten en hun lakeien is navenant. Ook in Vlaanderen. Over de meningsverschillen van partijgrenzen en tactische overwegingen heen, moet het toch mogelijk zijn om één keer per jaar rond de leeuwenvlag te staan, op de plaats waar de moderne Vlaamse Beweging haar wortels heeft: de weidse vlakten van de Westhoek. Hier moordden jonge Europeanen en hun koloniale lotgenoten elkaar uit op last van staatslieden en legergeneraals in een weerzinwekkende oorlog.

Hier moeten we ons vandaag bezinnen over de oogst met het plaatsen van de 'mei' voor Vlaanderen. Hier moeten we aan Europa tonen dat het zijn inwoners, met hun verschillende identiteit , tradities, wetten en gebruiken niet tot eenheidsworst kan vermalen. Vlaanderen, Schotland, Catalonië is drie maal JA voor onafhankelijkheid. En drie maal JA voor een sterk en weerbaar en vooral levend Europa, dat de identiteit van zijn inwoners respecteert.
Daarom heten wij alle Vlamingen welkom op de IJzerweide te Steenstrate! En, Vlaamse politici, oppositie of beleidsmakers, wij respecteren uw inzet en uw werk als Vlaanderen en onze identiteit uw uitgangspunt is. Wij weten dat IJzerwake graag in het verdomhoekje van extremisten en dwazen wordt geplaatst, dat vermijdt een democratisch debat… Heb daarom misschien voor één keer het lef van de Franse president Mitterrand, en verantwoordt uw aanwezigheid op onze IJzerwake met de simpele opmerking: 'Et alors?'.