|
Ik was één van die
vele trouwe bedevaarders die jaarlijks naar Diksmuide
ging.
Het moet in 1974 geweest zijn dat ik
voor het eerst de trein nam richting IJzerbedevaart.
Er werden toen nog speciale treinen ingelegd. Waar is
de tijd? Met ruim vijftigduizend mensen namen we toen
deel aan deze jaarlijkse bijeenkomst, een bijeenkomst
van nationalisten en mensen die het goed meenden met
Vlaanderen.
De bedevaart vond toen nog plaats eind
juni of begin juli. Er was een massa volk en er ging
een begeestering van uit. Duizenden stonden er en zweerden
trouw aan Vlaanderen en hun idealen. Velen, ouderen
en jongeren, van alle gezindheden waren aanwezig. Allen
hielden één zaak voor ogen: Vlaanderen.
Naarmate de jaren vorderden, kreeg
het comité andere voorzitters, andere bestuurders.
Men volgde een politiek die openstond voor alle gezindheden,
men vernieuwde de bedevaart. Ik had hier helemaal niets
op tegen. Tot op het moment dat men ook aan de fundamenten
van de Vlaamse Beweging begon te twijfelen. Het moest
allemaal modern worden, we moesten tot iedere prijs
alle partijen naar de weide krijgen, we moesten ten
koste van heel veel, meer politici dan volk op de weide
krijgen. Klap op de vuurpijl was de overstap van de
vorige voorzitter Lionel Vandenberghe naar de politiek.
Popconcerten op de weide, ook al werden ze verkocht
als Vredesconcerten, waren er voor velen te veel aan.
Ook voor mij.
Toen men enkele weken geleden dan ook
naar mij kwam met het verzoek om lid te worden van de
Algemene Vergadering van de vzw IJzerwake heb ik niet
lang getwijfeld.
Afstand nemen van de weide met zijn toren is een emotioneel
moment. Maar het huidige IJzerbedevaartcomité
is er niet meer voor de Vlaams-nationalisten, voor de
erfgenamen van de Fronters, die opkwamen voor Vlaanderen
en voor zijn bevolking, die opkwamen voor gelijkheid
en zelfbestuur en die opkwamen voor sociale rechten.
Dat is anders dan nu, want nu speelt het huidige comité
onder één hoedje met het establishment...
Als nationalist weet je dan wat je
moet doen. Het establishment of de gewone man? Wel ik
kies voor de gewone man tegen het Belgische establishment.
Daarom ben ik toegetreden tot de Algemene
Vergadering van de IJzerwake en onderschrijf ik samen
met vele andere N-VA'ers het IJzerwakemanifest.
Luk Lemmens
18/08/2003
|
