| Jonge Vlaamse vrienden,
Ik sta hier niet om U te betuttelen
noch om met een vermanend vingertje eigendunkend naar
de jeugd van toen te wijzen en aldus verkeerdelijk te
insinueren dat die jeugd zoveel beter was. Alleen betweters
en over -één- kam- scheerders zeuren dat
de hele jeugd van vandaag toch zo materialistisch is
geworden, Mijnheer, enkel gericht op consumptie en dat
ze de Vlaamse beweging de rug toekeert.
Ik heb het daarentegen over een jeugd
die niet bang of beschaamd is om achter haar volk te
staan.
Ik heb het over generaties jonge Vlamingen
die hardnekkig voortgezet hebben wat hun ouders hebben
verworven voor Vlaanderen. Ondanks het feit dat het
geschiedenisonderricht opzettelijk wordt gesnoerd uit
vrees dat aan het licht zou komen hoe de belangen van
Vlaanderen door 175 jaar belgië worden benadeeld.
Ik heb het over een jeugd die wel degelijk
beseft dat niets ondernemen betekent dat Vlaanderen
alweer 175 jaar belgië over zich heen zal krijgen,
een lijdensweg van verraad tot verraad, van repressie,
van laffe toegevingen tot beschamende woordbreuk, van
diefstal tot diefstal, om de haverklap en altijd in
het Vlaams, een lijdensweg die uw agenda zal beladen
en verlammen. Tot het laagste niveau toe, zoals het
weigeren van humanitaire Tsunami 1212 hulp door het
belgische Oxfam-establishment terwijl datzelfde establishment
schaamteloos een tranfertstroom int die ver buiten zijn
oevers is getreden.
U staat in deze optiek ongetwijfeld
achter de uitspraak van professor Henri Capon , ik citeer:
"De financiële stroom vanuit Vlaanderen naar
Wallonië wiegt het zuidelijk landsgedeelte in slaap.
Hij bemoeilijkt een energiek antwoord op de zware problemen
van de Waalse economie", einde citaat.
Dan gaat U akkoord dat die financiële overstroming
moet ophouden, alleen dan zal er sprake kunnen zijn
van een performante Waalse economie en welvaart en welzijn
voor de Waalse medemens in haar en zijn Waalse staat.
U bent solidair, sociaal bewogen en
drager van een uitgesproken identiteits-gevoel. Dan
vergis ik mij niet wanneer ik stel dat U zich als jonge
arbeider of academicus, op de werkvloer of op kantoor
zal inzetten voor opleiding en permanente bijscholing,
wetenschappelijk onderzoek, een eigen gezondheids- en
gezinszorg en financiële en fiscale zelfstandigheid,
samenvattend: voor de hefbomen van een performante Vlaamse
economie en dus welvaart en welzijn voor de Vlaamse
medemens in een Vlaamse staat.
Vlaamse jongen mensen,
vergis ik mij , neen toch, te stellen
dat U met één agendapunt voor ogen de
tegenaanval op 175 jaar belgisch regime ingezet hebt,
één agendapunt dat één doel
ten goede moet komen, namelijk de belgische staat ondergraven,
bekampen en splitsen, dus niet alleen Brussel-Halle-Vilvoorde.
Omdat U positief en constructief bent
ingesteld weet U dat de enige uitweg uit 175 jaar belgisch
moeras de vorming is van een Vlaamse staat. Want 175
jaar lang is Vlaanderen tot in zijn hart beschadigd,
heeft Vlaanderens'hart overbrugging op overbrugging
ondergaan, bruggen te ver, veel te ver. Er is dus slechts
één agendapunt: een brug slaan naar een
Vlaamse staat in Europa en, zoals ANZ -voorzitter Bruno
Valkeniers het op het Zangfeest verwoordde: omdat het
moet!
Jonge Vlamingen, laat U hierbij niet
misleiden door begrippen die door partijpolitiek misbruik
al hun inhoud verloren hebben, begrippen zoals onverwijld,
politieke correctheid, daar liggen de mensen niet van
wakker, federale solidariteit en andere nonsens. En
evenmin door de leugen dat Vlaamse eisen synoniem zijn
van ruzie maken met de Walen. Laat u ook niet misleiden
door de veranderings- of vernietigingsdrang van kneuterige
progressieven. Echte verandering is de kunst om te behouden
uit het verleden wat goed was, te veranderen wat nodig
is en de wijsheid om de beide aspecten van elkaar te
onderscheiden.
De wijsheid te weten dat Vlaanderen
nooit zal gedijen in een belgisch consensusmodel aangezien
er alleen een belgisch conflictmodel is.
De wijsheid die leidt tot doorzettingsvermogen en immuniteit
voor tegenkantingen, verdachtmakingen en etikettering
van klaagflamingantisme.
De wijsheid om in cruciale momenten, ook in nachtelijke
uren nooit toe te geven aan de illusie van macht en
de desillusie van het eigen belang. Maar de wijsheid
om te kiezen voor zijn handtekening en het gegeven woord.
En ook de wijsheid om op deze herdenkingsweide
de Vlamingen dankbaar te gedenken die Clem De Ridder
bedichtte als de Gewijden van ons volk. Dankzij hen
heeft Vlaanderen overleefd, spreken wij onze taal, kunnen
wij onze cultuur en identiteit beleven en hebben wij
reeds veel verworven.
En tenslotte de wijsheid, jonge Vlaamse
vrienden, om samen te werken. Neen aan 'Vlaamse vrienden,
laat ons scheiden' maar ja aan 'Vlaamse vrienden, laat
ons samenwerken'. Samenwerking in de echte zin van godsvrede,
onder alle Vlamingen, ook onder jonge Vlaamse politici
uit alle partijen die de moed hebben om slagbomen en
andere cordons op te ruimen, die de verstarring, de
hypocrisie en de verkleuterende kleinheid willen overstijgen,
die Vlaanderen willen dienen.
Jonge Vlamingen, bij dageraad is alles
nog zuiver en gaaf, maar 's avonds liggen er soms zovele
scherven in Vlaanderen, ruim ze op , ik vraag het U.
Bouw met nooit gebroken moed aan een
Vlaamse staat. Beloof het ons, doe het, als dragers
van het testament van de Gewijden en de frontsoldaten.
Wij zullen U dankbaar zijn.
Ik dank U.
Hugo Portier
Steenstrate, 21 augustus 2005
|
