Een eigenzinnig terugblik op
een strijdbare dag
Wat vooraf ging
Nadat
velen de IJzerbedevaarten de rug toe keerden en het
duidelijk werd dat het IJzerbedevaartcomité bij
zijn koerswijziging bleef, kon het niet anders dan dat
er een alternatief voor deze manifestatie móést
komen. Op zondag 25 augustus 2002 had de Werkgroep Radicalisering
IJzerbedevaart een manifestatie gepland te Diksmuide,
om op een rustige, waardige wijze, voor de laatste maal,
te proberen het huidige IJzerbedevaartcomité
terug op het rechte spoor te krijgen. Het comité
liet deze manifestatie te elfder ure - zonder dat er
tijdig juridisch kon worden tegen ingegaan - verbieden
met inschakeling van het Belgische gerecht. Het IJzerbedevaartcomité
plaatste zich hiermede buiten de echte, de levende,
de anti-Belgische Vlaamse Beweging. Het zou later blijken
dat geen enkele vorm van overleg mogelijk was met het
IJzerbedevaartcomité.
Na al die jaren van gesprek en protest was het duidelijk
dat er iets constructiefs moest gebeuren, men diende
opnieuw aan te knopen bij de traditie van de vroegere
traditiegetrouwe IJzerbedevaarten. Er werd een nieuw
comité opgericht en de werkgroep Radicalisering
IJzerbedevaart werd ontbonden. Op zondag 24 augustus
2003, één week voor de IJzerbedevaart,
zou een IJzerwake worden ingericht aan het monument
van de gebroeders Van Raemdonck te Steenstrate (Ieper).
Deze manifestatie moest een nieuwe start zijn en onder
het motto "Trouw aan het IJzertestament"
opnieuw aanknopen bij het IJzertestament: "Zelfbestuur
- Nooit meer Oorlog - Godsvrede".
Het IJzerwakemanifest
Het nieuwe comité ontwierp een
IJzerwakemanifest en legde het ter ondertekening voor
via webstek, eigen publicaties en andere communicatiemiddelen.
Het werd een schot in de roos want velen voelden zich
geroepen om dit manifest te ondertekenen. Het gaf het
nieuwe comité de hoop dat de IJzerwake een succes
zou worden.
De IJzerwake zelf
Reeds
voor 9 uur op die zondagmorgen van 24 augustus 2003
reden de eerste wagens de parking op, niet ver gelegen
van de weide waarop de manifestatie zou plaatsvinden.
Het terrein was goed zichtbaar vanaf de weg, de leeuwenvlaggen
en het podium met de twee regietorens verwelkomden de
vele duizenden. En het waren er veel die kwamen met
allen één grote verwachting: terug een
echte IJzerbedevaart meemaken.
4.500 Vlaamse nationalisten op de weide naast het monument
van de gebroeders Van Raemdonck, wie had dát
durven dromen. Het overtrof de stoutste verwachtingen
van het organiserende comité, en een week later
zou blijken dat de IJzerwake zelf meer volk trok dan
de IJzerbedevaart...
Eucharistie
Rond
de klok van elven gingen E.P. Adriaan Aernouts en E.H.
Luc Vranckx voor in de eucharistieviering. Het werd
een strijdbare misviering waar werd gebeden voor zij
die gevalle waren voor de vrede, voor de Fronters, maar
ook voor de Oostfronters, voor de slachtoffers van de
repressie.
De menigte bad massaal de Psalm van Rodenbach
mee en ook het Gebed voor het Vaderland werd
piëteitsvol meegezongen.
De eigenlijke plechtigheid
Na de misviering trok het Vlaams Nationaal
Jeugdverbond de aandacht van de massa, zij openden de
plechtigheid en marcheerden met de muziekkapel door
het midden van de weide naar het podium. Zij werden
gevolgd door de drie nationale vaandels. Daarna klonk
de eerste bindtekst over de vlakte.
Het geheel werd een sobere viering, met eerbied voor
de traditie, afwisselend teksten, gezang en toespraken.
De viering bestond uit vier grote delen:
Terug naar de bron
De
inleidende bindtekst was klaar en duidelijk: "Het
moet een bedevaart worden, die terugkeert naar de bron
van onze beweging". De twee koren, het Scheldekoor
en het Gentse koor, zongen achtereenvolgens de liederen
IJzerpsalm en De wachter aan de IJzer,
waarna de massa enthousiast het overbekende lied "Wij
zijn bereid" uit volle borst meezong.
Dan was het de beurt aan Hans Verreyt
die de jongerenboodschap bracht. Hij riep op tot een
radicaal Vlaamse strijd: Vlaanderen onafhankelijk. Hij
vergeleek de IJzerwake met een herstelbedevaart, de
herstelbedevaart van een nieuwe jeugd, het besliste
antwoord aan het 'officiële' comité.
Wij gedenken
Na het prachtige gedicht van Anton Van Wilderode Vlaanderens
liefste doden begon de herdenking van Vlaanderens
zonen en dochters. Met vuur en tederheid, met de piëteit
die men kon horen in de woorden van Van Wilderode, herdacht
men de Fronters, de Oostfronters en allen die hun leven
veil hadden voor Vlaanderen.
De dodenherdenking en bloemenhulde werden een indrukwekkend
eerbetoon. Op de tonen van Vaarwel mijn broeder
en Ik had een wapenbroeder brachten de jongens
en de meisjes van het VNJ de bloemenkransen voor het
monument van de gebroeders Van Raemdonck.
Op
het einde van dit deel sprak Walter Peeters, stichtervoorzitter
van het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid, de massa
toe. Hij pleitte in een zeer degelijk onderbouwd betoog
voor een eigen Vlaamse sociale zekerheid in een eigen
Vlaamse staat.
Van verleden naar toekomst
Na een optreden van de beide koren met de liederen Trou
en Vlaanderen zelfbestuur was het de beurt aan
Henk Van de Graaff die een boodschap uit Zuid-Afrika
bracht. Hij vergeleek de Vlaamse strijd met de strijd
van de Afrikaners in Zuid-Afrika. Beide volkeren moeten
vechten voor het voortbestaan van hun taal en cultuur.
Beide volkeren moeten het hoofd bieden aan dezelfde
problemen.
Na
het Lied van Nele en de samenzang met het lied
Uilenspiegel werd het woord gegeven aan Johan
Vanslambrouck, voorzitter van de organiserende vzw IJzerwake.
Het werd een radicale toespraak, met een duidelijke
boodschap en passend besloten met de woorden: "Weg
met de voogden - België barst".
Apotheose
De samen gezworen eed van trouw werd een indrukwekkend
moment. En het kon dan ook niet anders dan dat de apotheose
ook een echte apotheose werd als afsluiting van een
meer dan geslaagde IJzerwake. Het massaal meezingen
van de drie nationale liederen was het bewijs dat men
met de IJzerwake op de goede weg zit.
Deze IJzerwake ging terug naar de bron
en heeft zeker een toekomst. Of zoals een van de aanwezigen
het samenvatte: "We zijn terug thuis gekomen".
Luk Lemmens
Fotoverslag: Een
korte impressie via foto's
Toespraken:
|