donderdag juli 24 , 2014
Tekstgrootte
   
image
image
image

Toespraak jeugdspreker

Bedevaarders, hier staan we. Voor de vijfde keer op een wake, als bannelingen in een wei bij het monument voor de gebroeders van Raemdonck. Stil staan we samen te dromen van een weide hier enkele kilometers verderop. Een weide met een Toren. Ik veronderstel dat wij allemaal liever daar zouden staan. Bij echte godsvrede, echte verdraagzaamheid zou er maar één ijzerherdenking zijn. Namens de jongeren wil ik hier een oproep doen, echte godsvrede of echte verdraagzaamheid betekent dat niemand zich opsluit in het grote gelijk en dat de Vlaamse Beweging aan de IJzer weer met één stem kan spreken. Vlaamse vrienden: we zijn lang genoeg gescheiden, de kinderen klagen.

Jonge Vlamingen, wie zijn klassieken kent, kent ongetwijfeld het volgende: “en hier staan wij ’t hoofd omhoge vuisten sidderen kokend bloed. Vlam in ’t herte. Vlam in d’ogen...”. Ondanks mijn mooie tenor heb ik het niet gezongen, maar u kent het wel. De realiteit is vaak anders. Vaak staan wij niet ’t hoofd omhoge, maar de blik afgewend naar beneden, bijtend op de lip. Wij zijn vaak te bang om te zeggen wie we zijn en waar we voor staan. We zijn brave Vlamingen en zwijgen om onze job, om de leerkrachten, de buren,... Er zijn zoveel redenen om te zwijgen. Maar we vergeten dan dat wie bang is de klappen krijgt, wie assertief (en dat is niet agressief) opkomt voor zijn overtuiging, dwingt respect af. Er zijn er teveel die maar Vlaming durven zijn onder vier ogen. Dat helpt ons niet vooruit. Wij moeten Vlaming zijn, ’t hoofd omhoge!
Vlaamse jongeren, wij moeten durven. Wij moeten laten zien wie we zijn. Wie of wat zouden wij moeten vrezen? De Vlaamse Beweging is een democratische beweging die een meerderheid werft voor haar overtuiging. Die overtuiging is dat mijnheer en mevrouw Vlaanderen beter af zijn in een onafhankelijke Vlaamse staat. Daarvoor opkomen is niet ‘fout’. Met die overtuiging zijn wij geen extremisten. Wij ijveren voor de beste toekomst voor wie in Vlaanderen woont, is er een betere drijfveer voor politiek engagement te vinden?

Jonge Vlamingen, wij krijgen onze toekomst niet cadeau. Wij hebben nog veel werk. We moeten een meerderheid van de Vlamingen overtuigen dat een onafhankelijk Vlaanderen meer kansen biedt dan het kansloze België. Die meerderheid werven we niet door elkaar in donkere kelders of gezellige clubjes gelijk te geven. Wij moeten vrij en vrank elke Vlaming in de ogen kijken en overtuigen dat iedereen er beter van wordt als we in Vlaanderen zelf onze keuzes kunnen maken. Dus jonge Vlamingen, ga de straat op, laat zien wie je bent, laat zien die leeuw, laat je horen, in de klas, op het werk, in de sportclub, in de jeugdbeweging, overal. Werk mee aan de Vlaamse Beweging en werf een meerderheid voor Vlaamse onafhankelijkheid.

En jonge Vlaming, als een of andere hogepriester uit de kerk van de politieke correctheid, u zuur toefluistert, dat je moet stoppen met die extremistische praat, vraag hem of haar dan of die het Manifest van de warandegroep heeft gelezen. Als dat het geval is, dan moet u vragen of de schrijvers daarvan ook allemaal extremisten zijn. Als daarop het antwoord ja is, verspeel dan uw ademniet langer aan een dergelijk sujet. Glimlach even, deze mensen zijn jammer genoeg te verzuurd om nog vrij en open te kunnen denken. Stoor u er niet aan, blijf als ambassadeur van Vlaanderen vriendelijk. Maar spaar uw adem voor diegenen die we wel kunnen overtuigen. Weet, jonge Vlamingen, hoe harder ze ons uitschelden voor extremisten, hoe dichter de onafhankelijkheid van Vlaanderen komt. Schelden is een teken van onmacht. Hun scheldwoorden aan ons zijn de laatste strohalm waaraan ze zich vastklampen. Onze boodschap kunnen ze niet weerleggen ze maken ons, de boodschappers, verdacht. Wees gerust, eens die mensen merken dat een meerderheid extremist geworden is, kiezen die wel eieren voor hun geld, ze zullen ons nog voorbijsteken in ijver.

Wij jongeren zijn opgegroeid in een land dat te ingewikkeld is om er de structuur van te studeren, laat staan om er op een examen deftige cijfers voor te halen. Die moeilijke structuur moet verdoezelen dat België eigenlijk niet meer bestaat. Vlaanderen en Wallonië leven naast elkaar. Er zijn geen nationale media meer, geen nationaal leger, dat is gesplitst in Vlaamse en Waalse eenheden en als Flahaut nog lang minister is enkel nog in Waalse eenheden. Er zijn ook geen nationale partijen meer. U kan zich ergeren aan de corruptie van de PS of het wanbeleid in Wallonië, maar kan er niets aan doen. Nu kan u zeggen dit is een pleidooi voor nationale structuren... Neen, want we moeten ons blijven herinneren dat de opdeling er gekomen is omdat de unitaire werking niet meer mogelijk was. De scheiding van de Belgische geesten is al lang geleden gebeurd. Maar waarom moet het land dan blijven bestaan? Er zijn enkele goede argumenten voor België: het is de economische zekerheid voor de familie von Saksen Coburg (geen sociale maar een economische zekerheid, u hebt het goed gehoord), er bestaat een Belgisch volkslied, dus moet er ook een land bestaan, wat te denken van de Belgian Chocolats, of het Belgisch bier, de naam België heeft hier een enorme commerciële meerwaarde. U hoort het, het belangrijkste argument voor het voortbestaan van België is: het bestaat, en het moet blijven bestaan omdat “het Belgische samenlevingsmodel zo'n mooi voorbeeld is voor de wereld”. Wij zijn niet gediend met politici die politiek bedrijven als voorbeeld voor de wereld. Mijnheer en mevrouw Vlaanderen zijn niet gebaat bij het voortbestaan van België. Dus Vlaamse politici: verspil uw energie niet aan het altijd opnieuw oplossen van problemen waar men langs de twee kanten van de taalgrens een tegengestelde visie op heeft. Het gevolg is een compromis dat ten eerste, nog jaren aanleiding is voor nieuwe ruzies en ten tweede een krachteloos beleid. Hoeveel energie is zo al verloren gegaan? Kostbare energie die kon aangewend worden om de sociaal-economische problemen aan te pakken.

Wij willen het anders. Wij willen zelf onze keuzes maken. Het is dan ook zeer jammer dat minister-president Leterme die conclusie niet durft te maken. Meneer Leterme, een goed businessplan steunt op een accurate sterktezwakteanalyse. Als u een eerlijke sterktezwakteanalyse wil maken voor Vlaanderen dan kan dat maar leiden tot één vaststelling: Vlaanderen moet onafhankelijk worden of elke beleidsdaad van u is nutteloos. Als u echt met Vlaanderen de uitdagingen van de volgende jaren wil trotseren, help ons dan onafhankelijk te worden. Vlaanderen kan pas bloeien zonder die energie- en kostenverslindende structuur België!

En Meneer Leterme dat is geen extremisme, maar realpolitiek. Als u echt iets voor uw kiezers wil doen dat de toekomst veilig stelt, doe dan dat. Zeg tegen de Waalse politici dat het mooi genoeg geweest is. Dat mijnheer en mevrouw Vlaanderen vanaf nu zelf hun keuzes willen maken.

Jonge Vlamingen ook al negeert onze minister-president in zijn businessplan een reële waarheid, ze is er wel. De Vlaamse onafhankelijkheid is niet ver meer, de blik naar beneden bijtend op de lip is een blik voor geslagenen, een verliezersblik. Dat is fout! Het lot keert naar onze kant. Ons gezicht mag nu al de overwinning uitstralen! Maar… we mogen niet zelfgenoegzaam worden. Onze onafhankelijkheid kan alleen tot stand komen als we samenwerken. Als we ons eigen grote gelijk aan de kant durven zetten om samen aan hetzelfde zeel te trekken. De jongeren die hier negentig jaar geleden in de modder ploeterden in de Eerste Wereldoorlog noemden dat “godsvrede”, niet zomaar het thema van deze IJzerwake. Wij moeten de wijze les van die generatie onthouden en niet de fout maken ons op te sluiten in ons grote gelijk. Wij willen geen Vlaamse onafhankelijkheid om ons gelijk te bewijzen, wel omdat dat beter is voor mijnheer en mevrouw Vlaanderen. Wij mogen daarbij ook niet sectair te werk gaan. Wie voor een confederaal België is, is onze tegenstander niet, maar minstens tot ergens halverwege een medestander. En wie confederalist is zou eens diep moeten nadenken over een samenwerking met de separatisten. Wij moeten elkaar niet verketteren omwille van ons grote gelijk, maar samenwerken naar ons gemeenschappelijk doel. Een beter Vlaanderen door meer Vlaanderen.

Jonge Vlamingen, ga straks van hier weg, drink gerust nog iets, maar ga naar huis het hoofd omhoge: zeg aan iedereen dat je droomt van een betere wereld, een wereld waarin wij zelf onze keuzes kunnen maken, een wereld waarin we zelf onze toekomst kunnen bepalen, een wereld verrijkt met een onafhankelijk Vlaanderen.

Pieter Bauwens
20 augustus 2006

yw2014-a4-250px