donderdag december 18 , 2014
Tekstgrootte
   
image
image
image

Oproeptekst IJzerwake 2006

ijzerwake2006-250pxDe vzw IJzerwake heeft tot doel in de geest van de Frontbeweging (de beweging van de Vlaamse frontsoldaten in de loopgraven aan de IJzer tijdens de Eerste Wereldoorlog) het streven naar zelfbestuur voor Vlaanderen, nooit meer oorlog en godsvrede te stimuleren en uit te dragen.

- Onder het streven naar zelfbestuur voor Vlaanderen wordt verstaan: het ijveren voor de oprichting van de onafhankelijke staat Vlaanderen. Brussel en de gebieden die na 1830 een Franstalig of een tweetalig statuut kregen behoren onvervreemdbaar tot Vlaanderen.

- Onder nooit meer oorlog wordt verstaan: het streven naar een vreedzame oplossing voor internationale conflicten gesteund op het recht op zelfbeschikking voor elk volk. De vereniging kan alle initiatieven nemen die rechtstreeks of onrechtstreeks bijdragen tot het realiseren van haar doel.

- Onder de godsvredegedachte wordt verstaan: de oproep gericht tot alle Vlamingen om ongeacht hun levensbeschouwelijke of partijpolitieke overtuiging samen te werken voor het realiseren van de onafhankelijke Vlaamse staat.

Godsvrede als hefboom naar onafhankelijkheid

Het koninkrijk België is een merkwaardige staat. Een staat waar politici de problemen op- lossen door ze niet op te lossen. De oorzaak ligt voor de hand: het zogenaamd Belgisch federalisme vereist een “betekenisvolle meerderheid” bij de Franstaligen en - als het even kan – ook nog een duidelijke meerderheid bij de Vlamingen, al is dat laatste niet echt noodzakelijk. Vermits de visies tussen Vlamingen en niet-Vlamingen bij de overgrote meerderheid van dossiers mijlenver uit elkaar liggen komt men haast nooit tot een werkbare meerderheid en dus beslist men niet.

De Belgische federatie is het probleem, niet de oplossing. Brussel-Halle-Vilvoorde blijft ongesplitst, ondanks een duidelijke grondwet en een al even duidelijke uitspraak van het Arbitragehof. De nachtvluchten op Zaventem raken niet opgelost en zelfs de rechters spreken mekaar tegen. De vergrijzing wordt aangepakt met een generatiepact dat de kool en de geit spaart en dus niets ten gronde oplost.

De gevolgen laten zich merken. Vlaanderen was tot voor kort één van de meest welvarende en dynamische regio ’s in Europa. Maar dit is geen vanzelfsprekendheid. Dat de koopkracht in Nederland ondertussen 25 % hoger ligt dan in België spreekt boekdelen.
Een daadkrachtig overheidsbestuur is absoluut noodzakelijk om onze positie voor de toekomst veilig te stellen. Vlaanderen heeft geen nood aan een halfslachtige nieuwe Belgische staatshervorming, maar aan Vlaamse staatsvorming. De staatkundige band met het laatste Oostblok land van Europa moet nu worden verbroken.

Dat is trouwens ook in het belang van Wallonië. Alleen wanneer Wallonië zelf de financiële verantwoordelijkheid draagt voor het gevoerde beleid zal Wallonië saneren. Nochtans klampt Wallonië zich angstvallig vast aan de transfers vanuit Vlaanderen. Zij hebben zich krampachtig in de hangmat van de zogenaamde “federale solidariteit” geïnstalleerd.

Daarom kan de Vlaamse staatsvorming enkel slagen als alle Vlaamse politici de belangen van Vlaanderen laten voorgaan op de partijbelangen en de persoonlijke carrière.

Godsvrede noemden de Vlaamse frontsoldaten dat. Deze boodschap uit de Eerste Wereldoorlog blijft vandaag actueler dan ooit te voren.

In deze fase van onze geschiedenis hebben Vlaamse politici niet het recht om zich van vijand te vergissen. Alle krachten dienen gebundeld om Vlaanderen een goed en dus eigen staatsbestuur te geven.

Laat ons dit samen duidelijk maken op zondag 20 augustus 2006 te Steenstrate.

yw2014-a4-250px