dinsdag september 30 , 2014
Tekstgrootte
   
image
image
image

Boodschap aan de jeugd door Hugo Portier

Ik sta hier niet om U te betuttelen noch om met een vermanend vingertje eigendunkend naar de jeugd van toen te wijzen en aldus verkeerdelijk te insinueren dat die jeugd zoveel beter was. Alleen betweters en over -één- kam- scheerders zeuren dat de hele jeugd van vandaag toch zo materialistisch is geworden, Mijnheer, enkel gericht op consumptie en dat ze de Vlaamse beweging de rug toekeert.

Ik heb het daarentegen over een jeugd die niet bang of beschaamd is om achter haar volk te staan.

Ik heb het over generaties jonge Vlamingen die hardnekkig voortgezet hebben wat hun ouders hebben verworven voor Vlaanderen. Ondanks het feit dat het geschiedenisonderricht opzettelijk wordt gesnoerd uit vrees dat aan het licht zou komen hoe de belangen van Vlaanderen door 175 jaar belgië worden benadeeld.

Ik heb het over een jeugd die wel degelijk beseft dat niets ondernemen betekent dat Vlaanderen alweer 175 jaar belgië over zich heen zal krijgen, een lijdensweg van verraad tot verraad, van repressie, van laffe toegevingen tot beschamende woordbreuk, van diefstal tot diefstal, om de haverklap en altijd in het Vlaams, een lijdensweg die uw agenda zal beladen en verlammen. Tot het laagste niveau toe, zoals het weigeren van humanitaire Tsunami 1212 hulp door het belgische Oxfam-establishment terwijl datzelfde establishment schaamteloos een tranfertstroom int die ver buiten zijn oevers is getreden.

U staat in deze optiek ongetwijfeld achter de uitspraak van professor Henri Capon , ik citeer: "De financiële stroom vanuit Vlaanderen naar Wallonië wiegt het zuidelijk landsgedeelte in slaap. Hij bemoeilijkt een energiek antwoord op de zware problemen van de Waalse economie", einde citaat.
Dan gaat U akkoord dat die financiële overstroming moet ophouden, alleen dan zal er sprake kunnen zijn van een performante Waalse economie en welvaart en welzijn voor de Waalse medemens in haar en zijn Waalse staat.

U bent solidair, sociaal bewogen en drager van een uitgesproken identiteits-gevoel. Dan vergis ik mij niet wanneer ik stel dat U zich als jonge arbeider of academicus, op de werkvloer of op kantoor zal inzetten voor opleiding en permanente bijscholing, wetenschappelijk onderzoek, een eigen gezondheids- en gezinszorg en financiële en fiscale zelfstandigheid, samenvattend: voor de hefbomen van een performante Vlaamse economie en dus welvaart en welzijn voor de Vlaamse medemens in een Vlaamse staat.

Vlaamse jongen mensen,

vergis ik mij , neen toch, te stellen dat U met één agendapunt voor ogen de tegenaanval op 175 jaar belgisch regime ingezet hebt, één agendapunt dat één doel ten goede moet komen, namelijk de belgische staat ondergraven, bekampen en splitsen, dus niet alleen Brussel-Halle-Vilvoorde.

Omdat U positief en constructief bent ingesteld weet U dat de enige uitweg uit 175 jaar belgisch moeras de vorming is van een Vlaamse staat. Want 175 jaar lang is Vlaanderen tot in zijn hart beschadigd, heeft Vlaanderens'hart overbrugging op overbrugging ondergaan, bruggen te ver, veel te ver. Er is dus slechts één agendapunt: een brug slaan naar een Vlaamse staat in Europa en, zoals ANZ -voorzitter Bruno Valkeniers het op het Zangfeest verwoordde: omdat het moet!

Jonge Vlamingen, laat U hierbij niet misleiden door begrippen die door partijpolitiek misbruik al hun inhoud verloren hebben, begrippen zoals onverwijld, politieke correctheid, daar liggen de mensen niet van wakker, federale solidariteit en andere nonsens. En evenmin door de leugen dat Vlaamse eisen synoniem zijn van ruzie maken met de Walen. Laat u ook niet misleiden door de veranderings- of vernietigingsdrang van kneuterige progressieven. Echte verandering is de kunst om te behouden uit het verleden wat goed was, te veranderen wat nodig is en de wijsheid om de beide aspecten van elkaar te onderscheiden.

De wijsheid te weten dat Vlaanderen nooit zal gedijen in een belgisch consensusmodel aangezien er alleen een belgisch conflictmodel is.
De wijsheid die leidt tot doorzettingsvermogen en immuniteit voor tegenkantingen, verdachtmakingen en etikettering van klaagflamingantisme.
De wijsheid om in cruciale momenten, ook in nachtelijke uren nooit toe te geven aan de illusie van macht en de desillusie van het eigen belang. Maar de wijsheid om te kiezen voor zijn handtekening en het gegeven woord.

En ook de wijsheid om op deze herdenkingsweide de Vlamingen dankbaar te gedenken die Clem De Ridder bedichtte als de Gewijden van ons volk. Dankzij hen heeft Vlaanderen overleefd, spreken wij onze taal, kunnen wij onze cultuur en identiteit beleven en hebben wij reeds veel verworven.

En tenslotte de wijsheid, jonge Vlaamse vrienden, om samen te werken. Neen aan 'Vlaamse vrienden, laat ons scheiden' maar ja aan 'Vlaamse vrienden, laat ons samenwerken'. Samenwerking in de echte zin van godsvrede, onder alle Vlamingen, ook onder jonge Vlaamse politici uit alle partijen die de moed hebben om slagbomen en andere cordons op te ruimen, die de verstarring, de hypocrisie en de verkleuterende kleinheid willen overstijgen, die Vlaanderen willen dienen.

Jonge Vlamingen, bij dageraad is alles nog zuiver en gaaf, maar 's avonds liggen er soms zovele scherven in Vlaanderen, ruim ze op , ik vraag het U.

Bouw met nooit gebroken moed aan een Vlaamse staat. Beloof het ons, doe het, als dragers van het testament van de Gewijden en de frontsoldaten.


Wij zullen U dankbaar zijn.


Ik dank U.


Hugo Portier
Steenstrate, 21 augustus 2005

yw2014-a4-250px